Teoria poznania ucznia Jana

Pewnego razu uczeń Janek w drodze do szkoły rozmyślał o sposobie poznania świata. Spoglądając na psa z kobietą, doszedł nagle do wniosku, że życie rządzi się zasadą projekcji i redukcji. Teorie na temat rzeczywistości są lustrzanym odbiciem stanu naszego umysłu, który z miliona informacji wybiera i syntetyzuje jedynie te, które logicznie potwierdzą właśnie tę, a nie inną koncepcję – stwierdził Janek, popijając buteleczkę napoju energetyzującego. Tym samym człowiek nieszczęśliwy i zagubiony będzie na przekór wszystkiemu widział wokoło nieustanne przejawy zła i zepsucia. Z kolei ten pewny siebie i zadowolony bez problemu wyłowi z rzeczywistości to, co jasne i dobre.

Janek minął sklep z owocami a potem zakład naprawy skuterów, zerkając ukradkiem na niebieskie klapki mechanika spuszczającego olej z silnika motoru. Świat jest na tyle zróżnicowany – snuł dalej wywód Janek – że każda nawet najbardziej niewiarygodna teoria znajdzie w nim potwierdzenie. Spór o prawdę obiektywną w tym ujęciu jest nierozstrzygalny – zamknięci w swoich własnych ograniczonych perspektywach, aby wysuwać wnioski ogólne, z braku dostatecznych argumentów, skazani jesteśmy jedynie na wieczne uproszczenia i pseudoprawdy. Eureka! – wykrzyknął Janek - Jeśli ja jestem podmiotem poznania, i jeśli wszystko jest tylko moją interpretacją, zacznę metodycznie, nawet na przekór sobie, interpretować rzeczywistość jako miejsce jasne i przyjazne. W końcu lepiej być Jankiem wesołym niż smutnym. W tym momencie facet jadący na skuterze opluł Janka binlangiem. Czerwona plama chaotycznie wkomponowała się w marynarskie czarno-białe pasy koszulki Janka.