Wyrzucanie smieci

Wchodzenie w nowa kulture jest jak podroz w czasie do przeszlosci - cofamy sie do okresu wczesnego dziecinstwa, gdy wszystkiego trzeba uczyc sie od poczatku – mowienia, pisania, jedzenia, korzystania z toalety, usmiechania sie, przechodzenia przez jezdnie. Najporostsze czynnosci urastaja do rangi problemu. W swiecie chinskich znaczkow trudnoscia staje sie nawet znalezienie wlasciwej ulicy, kupienie sobie bulki w sklepie czy wyrzucenie smieci…

***

Wyrzucenie smieci nie jest na Tajwanie czynnoscia tak prosta jak mogloby sie wydawac. Smieci sa segregowane i wyrzucane jedyne w okreslonych porach – i nie robi sie tego bynajmniej z wyzszych ekologicznych pobudek, ale ze wzgledow czysto praktycznych – w kraju gdzie gestosc zaludnienia wynosi 637 osob na km2 (prawie szesciokrotnie wiecej niz w Polsce) zalegajace w smietnikach czy na ulicach smieci szybko przeksztalcilyby caly kraj w jedno wielkie wysypisko i stalyby sie zarodkiem narodowej epidemii chorobotworczej.

 Smieci segreguje sie w domach. Potem w okreslanych dniach i o okreslonej godzinie sie je wyrzuca. Nadjezdzajace smieciarki wydaja z siebie wesola melodyjke, taka jaka w Polsce wydaja samody rozworzace lody. Mieszkancy bloku na dzwiek wesolej smieciarskiej melodyjki wychodza pprzed klatke ze smieciami. Samochody staja pod blokiem. Kazdy jest od innego rodzaju smieci. Ludzie grzecznie wrzucaja smieci – tu resztki jedzenia, tam butelki a tam papier i kartoniki. Za wyrzucenie smieci o niewlasciwej porze groza surowe kary.